پیروزی از باورها سرچشمه میگیرد
در روزهایی که جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان ادامه دارد، محاسبات دشمن به رغم تبلیغات و سرمایهگذاریهای گسترده، با تزلزلهای پیاپی مواجه شده است. عرصه نظامی این نبرد به میدان تحقیر دشمن بدل شده است؛ هر روز با ضربات سنگین به ادوات، پایگاهها، نیروها و زیرساختهای دشمن در منطقه و فراتر از آن روبهرو میشویم. این اتفاقات، با اتکاء به ایمان و ارادهی راسخ مردمی که به راه امام شهید و رهبر فراموشنشدنی خود ایمان دارند، روایت تازهای از مقاومت میسازد.
آنچه در این جنگ مشاهده شده، فراتر از یک تقابل صرفاً نظامی است. ورق رفتن پردهای از افول هیمنهی پوشالی دشمن در جهان، بهخصوص با انهدام و ناکامی پیدرپی سامانههای پیشرفتهی مخالفان، از جمله سامانههای پدافندی و تجهیزات هواییِ گرانقیمت، به چشم میآید. همچنین، انهدام هواپیمای جاسوسی آواکس با استفاده از توانمندیهای بومی و کمهزینه، به نمادی از کارآمدی و خلاقیت نیروهای مسلح بدل شده است. این رویدادها، به تعبیر رهبران و فرماندهان، نه فقط در ارتقای سطح قدرت بازدارندگی کشور صدا میکند، بلکه بیانگر یک تحول استراتژیک در توازن قوای منطقهای است.
در کنار این تحولات میدانی، بستهشدن هوشمندانهی تنگه هرمز را باید بهعنوان نمادی از ارادهی ملی و استوار شدن بازدارندگی جمهوری اسلامی دید. این اقدام، هزینههای تجاوز را برای دشمنان به شکل بیسابقهای بالا برده و نشان داد که تکیهگاههای استراتژیک کشورمان در برابر تهدیدهای خارجی با تدابیر دقیق و مبتکرانه مدیریت میشود. اتحاد حماسی ملت و حضور گستردهی مردم در صحنههای دفاعی، ضربهای مخرّب بر نقشههای دشمن وارد کرده است و کارنامهای از همبستگی و پایداری ارائه داده است.
اما در برابر این پیروزیهای میدانی، نوعی ائتلافِ مخالف با پشتوانه اقتصادی و سیاسی نیز شکل گرفته است. این جبههی ناهمآهنگ که گاهی با نامهای مختلف از سوی کشورهای عربی حاشیهی خلیج فارس و همپیمانان غربی مطرح میشود، با وجود هزینههای عظیم برای پشتیبانی از طرحهای نظامی و اقتصادی دشمنان، به بنبست رسیده است. اقتصاد و امنیت این کشورها، که به ظاهر بر پایهی حمایت از نظامهای بیثباتِ منطقه بنا شده بود، در آتش اختلاف و عدم کارایی میسوزد. رهبران این کشورها اکنون به این واقعیت میرسند که اتکا به دشمنان بیرونی و تکیه بر پشتیبانیهای نامطمئن، نتیجهای جز ویرانی و ناکامی ندارد.
پایانی دیگر در این روایتِ نبرد، همان باور عمیق است که ملت بر آن استوار است: ایمان به حقانیت جمهوری اسلامی و رهبر معظم انقلاب، راهی را گشوده است که از طریق آن، ارزشهای انسانی و اسلامی با تکیه بر ایستادگی و ایثار، میتواند در برابر فشارهای جهانی به پیروزیهای پایدار دست یابد. این باور، نه تنها در میدانهای جنگ، بلکه در حرکتهای مردمی در داخل و گسترش این همبستگی در اقصی نقاط جهان بازتاب یافته است. همانگونه که دشمنان در مواجهه با این واقعیتها بهتری نمایش میگیرند، مردم مسلمان و غیرمسلمان در نقاط مختلف جهان، با الهام از عزمی راسخ و صدای عدالتخواهانه، به این جریان پاسخ میدهند و حمایتهای نوینی از جبههی مقاومت نشان میدهند.
در این مسیر، نقدها و تحلیلهای مختلفی وجود دارد که از زوایای گوناگون به پدیدههای شکلگرفته مینگرد. اما آنچه روشن است، این است که حرکت در مسیر عقلانی، اخلاقی و با اتکا به ارزشهای اسلامی و ملتگرایی، به تقویتِ انسجام داخلی و ظرفیتهای دفاعی کشور میانجامد. ادامهی این مسیر، نیازمند همسویی میان ارادههای مردمی، کارآمدی نهادهای حاکمیتی و شفافیتِ پاسخگویی به مطالبات عمومی است تا بتوان در برابر فشارهای خارجی، جایگاه و عزتِ ملی را حفظ و تقویت کرد.


