در سال‌های اخیر ملت مسلمان ایران در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و به‌ویژه اقتصادی با چالش‌های گوناگونی مانند فقر و تبعیض، شکاف طبقاتی، برجام، روابط با دولت‌های منطقه و جهان، کاهش آمار ازدواج، راه افتادن لشکر مجردها، افزایش طلاق و فروپاشی خانواده، کاهش رشد جمعیت و برخی دیگر از ناهنجاری‌های فرهنگی اجتماعی مواجه شده است. متاسفانه این دردها و رنج‌ها نیز بعضا به صورت مزمن در آمده است. اکنون باید دید که چاره چیست؟ بی‌تردید برطرف شدن این چالش‌ها و رسیدن جامعه به یک جامعه مطلوب، آرزوی یک ملت رشید و متمدن است. ولی بسیار روشن است که تحقق یک جامعه مطلوب و مدینه فاضله و برطرف شدن مشکلات و دردهای مزمن با انجام یک سلسله کارهای پراکنده‌ای که آحاد مردم بدون انسجام و هماهنگی در گوشه کنار کشور انجام می‌دهند تحقق نخواهد یافت، بلکه با مشارکت آحاد مردم در انتخابات صورت می‌پذیرد. حضور اکثریت ملت در پای صندوق‌های رای و انتخاب فردی مومن و توانمند و در یک کلمه «اصلح» است که می‌تواند شفابخش‌های این دردهای مزمن و حل کننده مشکلات کشور باشد. به همین دلیل است که امام خامنه‌ای در اولین اظهار نظر خود درباره انتخابات1400 به این راه حل اساسی و مهم اشاره کردند و گفتند «علاج دردهای مزمن کشور در پرشور بودن انتخابات و حضور عمومی مردم و بعد انتخاب اصلح و شخصیت مناسب در انتخابات ریاست جمهوری است.»
برخی افراد هر چند در مقام تحلیل مسایل سیاسی، «اصلح بودن» را امری ضروری می‌دانند ولی با نگاهی سطحی نگرانه، اصلح بودن را تنها به ساخت چند پل و جاده یا کارعمرانی محصور می‌کنند و نامزدهایی که برای انتخابات1400 معرفی می‌کنند در همین حد فرو می‌کاهند. باید توجه داشت که این گونه کارها هر چند ضروری است و از وظایف ابتدایی دولت‌ها تلقی می‌شود. ولی عمده‌ترین رسالت دولت‌ها، حفظ هویت ملی و ارزش‌های یک ملت است. امام خامنه‌ای در همین نشست با مردم آذربایجان که از ضرورت انتخاب « اصلح» سخن گفتند در مقام بررسی علل دشمنی‌های استکبار با انقلاب اسلامی عملا شاخص‌های مهم‌تری را برای انتخاب اصلح برای مردم بیان کردند. ایشان علت دشمنی‌های استکبار جهانی با انقلاب اسلامی را که هرگز نباید فراموش کرد این گونه تحلیل کردند: علت دشمنی «صرفا این بود که نظام اسلامی هنجارهای نظام سلطه را رد کرده بود. آن چه بر دنیا حاکم بود نظام سلطه بود. یعنی دنیا تقسیم می‌شود بر دو بخش سلطه‌گر و سلطه‌پذیر؛ سلطه‌گر باید مسلط باشد هم در سیاست هم فرهنگ و هم اقتصاد، سلطه‌پذیرها هم باید تسلیم شوند.» ولی جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی این رگ حیات استکبار را برید و در برابر هنجارهای نظام سلطه ایستاده و با ظلم و سلطه به مخالفت برخاست. ایشان حفظ این هویت و افزایش قدرت ملی، و توانایی بر ایستادگی در برابر نظام سلطه را نیازمند به داشتن یک زیربنای فکری مستحکم می‌داند؛ همان زیربنایی که در فرمایشات حضرت امام و درس‌های ارزشمند متفکران انقلاب مانند شهیدبهشتی، شهیدمطهری و علامه مصباح تجلی یافته است. ایشان در این زمینه تصریح می‌کنند «اعتقاد راسخ دارم که نیروهای فکری نظام اسلامی، باید این راه را طی کنند و روز به روز و نو به نو این فکر را رونق دهند. مسائل جدیدی پیش می‌آید و باید پاسخ‌ها را در اختیار جویندگان بگذارند»
برای حفظ این هویت ملی و شکست نظام سلطه و پیشرفت همه جانبه، علاوه بر ضرور تقویت زیربنای فکری، در مقام عمل نیز عوامل مهمی مانند «نترسیدن، خسته نشدن، ناامید نشدن، تنبلی نکردن، ندانسته در نقشه دشمن قرار نگرفتن و در جای خود آماده فداکاری بودن» ضروری دانسته و فرمودند: « هرجا انقلابی عمل کردیم عقب‌ماندگی نداشتیم هرگاه از انقلاب کوتاه آمدیم و حرکت غیرانقلابی و ناشی از کسالت ایجاد کردیم عقب‌ماندگی ایجاد شد که در درجه اول معیشت طبقات فقیر است که در این زمینه عقب‌ماندگی داریم.»
بنابراین، رییس جمهور اصلح کسی است که بتواند اولا در جهت تقویت زیربنای فکری و ایدئولوژی انقلاب اسلامی و شکستن نظام سلطه و حفظ هویت ملی و دینی بکوشد و با داشتن روحیات فوق که یک روحیه انقلابی است در جهت رفع مشکلات مردم و تحقق یک جامعه مطلوب و اسلامی تلاش کند.
امیدواریم ملت ایران در انتخابات1400 در این امتحان بزرگ به موفقیت چشم‌گیری دست یابد و از ثمرات شیرین انتخاب اصلح، در همه عرصه‌ها بهره‌مند گردد.
