دموکرات و جمهوری‌خواه، دو حزب بدون تفاوت

شما اینجا هستید

آمریکا شناسی
دموکرات و جمهوری‌خواه، دو حزب بدون تفاوت
در آمریکا برخورد دموکرات‌ها نسبت به جمهوری‌خواه‌ها عاقلانه‌تر به نظر می‌رسند. جمهوری‌خواه‌ها جنگ‌طلبند و حمله به عراق و افغانستان و لیبی و... را در کارنامه خود دارند. اما دموکرات‌ها بیشتر اهل گفتگو و تعامل هستند و نرم‌تر به نظر می‌رسند. آیا این برداشت درست است؟
دولت آمریکا هیچگاه سیاست خود را در قبال ایران تغییر نداده است و این تفاوت تنها مربوط به شیوه‌ها و تاکتیک و اجراست.
اگر در ایران برخی افراد و جریان‌های سیاسی نسبت به دشمنی آمریکا تردید داشته باشند، اما در آمریکا، ایران برای آمریکا دشمن قطعی است و در تمام طیف‌های سیاسی آمریکا این گزاره پذیرفته شده است. یعنی بر سر منافع ملی هیچ اختلافی ندارند. به همین دلیل وقتی اصل دشمنی ایران را پذیرفته باشید، دیگر نوع برخورد با ایران چندان تفاوتی نمی‌کند. دموکرات می‌گوید با توجه به تجربه افغانستان و عراق، توانایی حمله به ایران را نداریم و به نفوذ در ساختار سیاسی ایران متمرکز می‌شویم؛ و البته باید بالاترین تحریم‌های تاریخی را نیز اعمال کنیم تا ایران را ضعیف کرده و در نهایت پای میز بیاوریم. اما جمهوری‌خواه این روش را قبول ندارد و معتقد است نباید به ایران فرصت قوی شدن داد. یا حمله می‌کنیم یا تحریم‌ها را تشدید می‌کنم تا تغییر رژیم از داخل ایران با شورش‌های مردمی اتفاق بیفتد.
بیشترین تحریم‌ها و فلج کننده‌ترین آن‌ها در زمان اوباما اتفاق افتاد اما با این‌حال برخی معتقدند دموکرات‌ها شاید دولت بهتری یا حداقل دشمن قابل مذاکره‌ای برای ایرانیان باشد. در حالی که این سخن ناشی از عدم‌شناخت دقیق آمریکاست.
هدف آمریکا پایان دادن به نظام مستقل و قدرتمند ایران است. این امر می‌تواند مربوط به ایران یا هر نظام مستقل دیگری باشد که ذیل راهبردهای آمریکا عمل نمی‌کند. امثال جان کری، بیل کلینتون، هیلاری کلینوتون، اوباما و سایر دموکرات‌ها به دنبال تغییر و استحاله تدریجی ایران هستند و این مساله را رسما اعلام کرده‌اند و لذا نمی‌توان آن را توهم توطئه نامید. اوباما اعلام کرده بود که ما منتظر سال2025 هستیم تا با نسلی رو به رو شویم که جنگ و امام را ندیده باشند. تا آن زمان با این برجام می‌توانیم قدرت فناوری مثل هسته‌ای و موشک را مهار کنیم. آنگاه در سال2025 نسل جدید می‌توانند موقعیت آمریکا در منطقه و جهان را بپذیرند و از استکبار ستیزی دست بردارند. این روش اکثریت دموکرات‌های آمریکاست.
اقلیتی هم مانند نیوکان‌ها هستند که شامل بولتن و تیم ترامپ می‌شود که تحت تاثیر عربستان و اسرائیل قرار گرفته و منتظر چنین روزی نیستند و معتقدند اگر به ایران فرصت قوی شدن بدهیم، برای امریکا خطرناک است و عربستان و اسرائیل به خطر می‌افتند و باید راهی برای براندازی دفعی پیدا کنیم. فشار حداکثری، شورش داخلی، فشارهای اقتصادی و... اقداماتی هستند که آن‌ها در دستور کار خود قرار می‌دهند تا ایران را از درون فروپاشند.
پس باید گفت: دموکرات و جمهوری‌خواه هر دو در راستای اهداف ملی آمریکا حرکت می‌کنند و تفاوتی در ماهیت و سیاست آمریکا ندارد. ما باید به جای نگاه حزبی به آمریکا، نگاه نخبگانی داشته باشیم و دلیل دشمنی با ایران را بدانیم. ایران از نظر راهبردی و استراتژیک در دنیا یک منطقه اصلی و شاهراه مواصلاتی بین آسیا و اروپا و آمریکا محسوب می‌شود و دارای منابع غنی نفت و گاز و معادن طبیعی است که قدرت‌های جهان را برای سلطه بر آن تحریص می‌کند.
استراتژیست‌های آمریکا بیش از صد سال پیش گفته‌اند که هر کسی می‌خواهد بر دنیا حکومت کند، باید بر غرب آسیا حاکم باشد؛ و قلب غرب آسیا، ایران است. اگر صد سال پیش انگلیس چنین تفکری داشت، امروز آمریکایی‌ها چنین تفکری دارند و صد سال دیگر ممکن است کشور دیگری چنین تفکری داشته باشد.
از همین‌رو هیچ گاه جریانی در آمریکا بر سر کار نمی‌آید که سلطه بر ایران را کنار بگذارد. تفاوت تنها در تاکتیک‌هاست: یکی با نفوذ و جنگ روانی؛ و دیگری با شورش و جنگ نظامی.