فصلنامه پویا شماره ۵۱ منتشر شد؛ شالوده تمدن جهانی موعود در رسالت انسان‌ساز پیامبر اکرم(ص)

شما اینجا هستید

فصلنامه پویا شماره ۵۱ منتشر شد؛  شالوده تمدن جهانی موعود در رسالت انسان‌ساز پیامبر اکرم(ص) 
 
از کیمیای نبوی تا افق مهدوی؛ تبیین پیوستار تمدنی
فصلنامه پویا در شماره ۵۱، با محوریت «تا تمدن مهدوی»، به واکاوی پیوند عمیق و منطقی میان طلوع بعثت نبوی و افق ظهور مهدوی می‌پردازد. این شماره، با عبور از نگاه‌های جزیره‌ای و منقطع به تاریخ، بعثت و ظهور را به مثابه دو نقطه آغاز و اوج یک پروژه واحد الهی معرفی می‌کند که قهرمان اصلی آن، «انسان» است.
این مجموعه تحلیلی، رسالت پیامبر اکرم (ص) را نه صرفاً ابلاغ احکام، بلکه ارائه یک «فرمول» برای تبدیل «انسان ممکن» به «انسان کامل» می‌داند. در این نگاه، «کیمیای نبوی» همان فرایند تزکیه و تحول درونی است که پیش از ساختاردهی بیرونی جامعه، به پالایش نفس از رسوبات جاهلیت می‌پردازد.
شماره ۵۱ پویا، دوران غیبت را نه یک دوره انفعالی، بلکه یک «کوره گدازنده» برای آماده‌‌سازی امت جهت پذیرش بار سنگین تمدن مهدوی می‌داند. مقالات این شماره با تبیین این مسیر تاریخی، نشان می‌دهند که چگونه امامت، ضامن استمرار رسالت است و تمدن مهدوی، تحقق نهایی و جهانی همان اهداف بنیادین بعثت است که در آن، عدالت، علم و کمال عقلانی به اوج خود می‌رسند. این مجموعه، دعوتی  برای بازشناسی جایگاه «انسان» در این نقشه عظیم الهی و درک رسالت فردی و اجتماعی برای تحقق آن است.
 
 
معماری تمدنی از بعثت تا ظهور؛ تحلیل راهبردی پیوستار نبوی-مهدوی 
فصلنامه پویا در شماره ۵۱، با رویکردی عمیق و مبنایی، به تبیین معماری فکری تمدن مهدوی بر اساس بنیادهای بعثت نبوی می‌پردازد. این شماره، با تمرکز بر این پیوستار تاریخی، نشان می‌دهد که چگونه تمدن موعود، نه یک پدیده منفک و ناگهانی، بلکه اکمال ضروری و فرجام منطقی پروژه الهی است که با رسول خدا (ص) آغاز شد.
کیمیای نبوی و تحول درونی: در یادداشت «کیمیای نبوی؛ طرحی برای ابدیت انسان»، بعثت به عنوان یک پروژه انسان‌سازی در مقیاس تاریخ معرفی می‌شود. این تحلیل نشان می‌دهد که تزکیه (پالایش نفس) بر تعلیم (آموزش و قانون‌گذاری) مقدم است و مدینةالنبی، برآیند انقلاب درونی انسان‌هایی بود که از خودمحوری به خدامحوری رسیدند.
امامت؛ ضامن استمرار رسالت: در یادداشت «تمدن مهدوی در آینه نهج‌البلاغه»، با استناد به کلام امیرالمؤمنین (ع)، پیوند ناگسستنی نبوت و امامت تبیین می‌شود. این تحلیل نشان می‌دهد که امامت، تداوم منطقی رسالت برای حفظ وحدت و جلوگیری از انحرافات است و غیبت امام زمان (عج)، به معنای رها شدن عالم نیست، بلکه او چون خورشیدی در پس ابر، به هستی نور و گرما می‌بخشد.
قله غایی و اکمال عقول: مقالات این شماره، با نگاهی تحلیلی به سیره امام مهدی (عج)، نشان می‌دهند که ظهور، نه تنها به استقرار عدالت جهانی منجر می‌شود، بلکه هدف نهایی بعثت، یعنی «اکمال عقول» و بلوغ فکری و اخلاقی بشر را محقق می‌سازد. در این دوران، علم در خدمت آبادانی و حکمت در میان مردم فراگیر می‌شود.
مجموعه مقالات این شماره، برای اساتید، پژوهشگران و طلاب ارجمند، یک تحلیل عمیق و مبنایی از گفتمان انتظار و وظیفه انسان در قبال پروژه تمدنی بعثت ارائه می‌دهد.