افشای دشمنی تمدنی و تاریخی غرب علیه ایران
در ماه‌های اخیر، ادبیات مقام‌های ارشد آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره جنگ علیه ایران، از چارچوب متداول منازعات سیاسی و نظامی فاصله گرفته و به سطح تمدنی، تاریخی و آخرالزمانی رسیده است. در این چارچوب، ایران دیگر صرفاً یک دولت رقیب نیست، بلکه به بخشی از روایتی بزرگ‌تر تبدیل می‌شود که در آن موجودیت تمدن غرب، میراث تاریخی یهودیان، نبرد خیر و شر و حتی تحقق پیشگویی‌های مذهبی به یکدیگر پیوند می‌خورند. آنچه این روند را مهم‌تر می‌کند، شدت گرفتن تدریجی آن و حضور این زبان در سخنان مقام‌هایی است که مستقیماً در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و نظامی نقش دارند.
مارک روبیو، وزیر خارجه رژیم آمریکا، در سخنرانی اخیر خود در آتن یونان بر تپه تاریخی پنیکس، با اشاره به سابقه جنگ‌های امپراتوری باستانی ایران با یونان و رم، مدعی شد که همان خصومت و دشمنی در حال حاضر هم بین محور غرب و ایران وجود دارد و ایرانی‌ها به لحاظ ذاتی و تاریخی مهاجم و مخرب هستند. او در بخشی از سخنرانی خود گفت که در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، سپاهیان خشایارشا به این شهر رسیدند و زیارتگاه‌های آن را به آتش کشیدند. در آن زمان، بیشتر مردم آتن با کشتی به جزیره‌ای نزدیک گریخته بودند، اما عده‌ای اندک حاضر نشدند خانه خود را ترک کنند و در دژ سنگی آکروپولیس سنگر گرفتند تا آخرین مقاومت شگفت‌انگیز خود را انجام دهند. آن‌ها سنگ‌های عظیمی را از فراز صخره‌ها بر سر مهاجمان ایرانی فرو می‌ریختند و برای چندین روز، بزرگ‌ترین امپراتوری آن عصر را پشت دروازه‌ها نگه داشتند.
در واقع روبیو، برخلاف تبلیغات قبلی رژیم آمریکا که دشمنی خود را صرفاً متوجه حکومت ایران می‌دانست و مدعی بود آمریکا به همراه اسرائیل و کمک‌های آشکار و نهان ناتو و اعراب منطقه، با هدف آزادی ملت ایران از حکومت جمهوری اسلامی به ایران حمله کرده است، سطح منازعه کنونی را به یک خصومت تاریخی و ذاتی میان دو تمدن ارتقا داد. این تغییر زبان، نشان‌دهنده شکست پروژه قبلی برای جدا نشان دادن ملت ایران از نظام جمهوری اسلامی است. سال‌ها تبلیغات چندساله و متمرکز از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان، به‌ویژه با خط‌دهی و هدایت رژیم صهیونیستی و پشتیبانی مالی رژیم‌های عرب فاسد منطقه، این‌گونه به اذهان عمومی، به‌ویژه نسل‌های جوان کشور، القا می‌شد که مسئله نظام جمهوری اسلامی از ایران جداست و هدف از مخالفت با نظام و تلاش برای براندازی آن، احیای میراث ایران باستان و تمدن پارسی است. در این مسیر، اسلام‌ستیزی و توجیه تهاجم نظامی بیگانه ذیل همان هدف دروغین القایی احیای تمدن هخامنشی، نقش خاصی در مغزشویی نسل‌های ناآگاه و کم‌بینش جوان‌تر ایفا می‌کرد. قرار بود تصویر رضا پهلوی، در هماهنگی کامل با رژیم صهیونیستی، به‌عنوان میراث‌دار پادشاهی باستان‌گرای ایران به جامعه هدف این مغزشویی فروخته شود و او معضل کمبود رهبری کاریزماتیک و ایدئولوژی برانگیزاننده را که از نظر سرویس‌های اطلاعاتی دشمن، نقایص آشوب‌های قبلی علیه امنیت و تمامیت کشور بودند، جبران کند. که البته به واسطه نقایص شخصیتی و رذیلت‌های عدیده این فرد، این سناریو نیز شکست خورد.
حال اما، با شکست قاطع تقریباً همه اهداف اولیه ترامپ و نتانیاهوی جنایتکار و متحدان فاسدش در منطقه، به نظر می‌رسد دشمن همه تعارفات، پیرایه‌ها و رنگ‌ولعاب دروغین و شیطانی دفاع از ملت ایران و ارمغان آزادی برای ایرانیان را به کل کنار گذاشته و ذات متعفن ایران‌ستیز خود را آشکار کرده است. آن‌ها انتظار داشتند با اولین دور بمباران و موشک‌باران شدید ایران و ترور و به شهادت رساندن مقامات ارشد سیاسی، نظامی و امنیتی کشور، نیروهای بالقوه‌ای که از طریق مغزشویی رسانه‌ای چندین‌ساله پرورانده بودند و در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه گذشته جلوه‌نمایی خونین و جنایتکارانه‌ای در خیابان صورت داده بودند، این بار نیز تمام‌قد به خیابان بیایند و با ورود تکمیلی تروریست‌های مسلح تجزیه‌طلب از مرزهای غربی و شرقی، به زعم ایشان کار را تمام کنند.
حال، وقتی پس از حدود ۷ ماه از شروع تهاجم تروریستی، به دلایلی که حالا دیگر همه می‌دانند — ایستادگی تاریخی ملت مظلوم، رشادت و سلحشوری نیروهای مسلح و وحدت و انسجام در صف مسئولان و در رأس همه، امداد الهی — طراحی‌های شوم شکست خورد، ظاهراً شیاطین مستقر در کاخ سفید به خیال خود به این نتیجه رسیده‌اند که شمشیر را برای همه ایرانیان از رو ببندند و برای تنبیه همگانی ایرانی‌ها توجیهات تاریخی، باستانی و تمدنی بتراشند.
البته، خیلی پیش از این، دست‌کم از دوران جرج بوش پسر و شروع تهاجمات زنجیره‌ای رژیم تروریستی آمریکا به منطقه ذیل کارزار جعلی مبارزه با تروریسم، بر آگاهان علم سیاست آشکار بود که منطق سیاست خارجی آمریکا در بیخ و بنیان خود، یک منطق اشمیتی است. کارل اشمیت، فیلسوف و حقوقدان آلمانی عصر نازی‌ها، معتقد بود که هسته و کانون اصلی امر سیاسی چیزی نیست جز تقسیم‌بندی دوست-دشمن و تمایزیابی میان خودی و دیگری که در ماهیت خود، متضمن جنگ است. در این دیدگاه، یک سازمان سیاسی هم‌بسته، چه از سنخ امپراتوری، چه یک فدراسیون از کشورها و چه یک دولت ملی، تنها زمانی هم‌بسته و قدرتمند باقی می‌ماند که یک دیگری طرف تخاصم برای خود تعریف کند؛ و این دیگری ممکن است در هر برهه‌ای تغییر کند، اما لاجرم باید وجود داشته باشد. زمانی ایالات متحده این دیگری را در کالبد نازیسم آلمانی، زمانی دیگر در کالبد اردوگاه چپ سوسیالیستی و زمانی در قالب بنیادگرایی اسلامی سنی تعریف می‌کرد و حالا این دیگری در قالب یک امپراتوری بالقوه ایرانی-شیعی تعریف می‌شود که میراث‌دار یک نبرد تمدنی دست‌کم دو هزارساله است و اگر جلوی آن گرفته نشود، این طرفیت را دارد که تمدن غرب را با چالشی موجودیتی مواجه سازد.
در واقع، هدف اصلی لینزی گراهام سقف‌شده، مارک روبیو و حالا دیگر خود ترامپ از ارجاعات به تنازعات باستانی محور ایران با رم-یونان، ترسیم استمرار و امتداد یک نبرد تمدنی است که در راستای آن، هر هزینه‌ای که باعث رفع یک تهدید تمدنی یعنی ایران صورت بگیرد، ارزش وجودی دارد. ترامپ و تیم او اکنون به دنبال توجیه همه شکست‌های نظامی، هزینه‌های مالی گزاف، تحقیر خود در برابر ایران و حالا فشار اقتصادی که در جیب هر آمریکایی احساس می‌شود، با ضریب دادن به جنگ علیه ایران در حد رفع یک خطر وجودی و تاریخی هستند.
به بیان دیگر، همان خط شیطانه و کشیشی که دو دهه پیش با فیلم ۳۰۰ آغاز شد و هدف از آن، احیای همان خط روایی یونیان در برابر بربرها بود، حالا دوباره، بعد از آن که نخوت و تفرعن تمدن غربی در برابر مقاومت تاریخی و اسطوره‌ای ملت ایران در جنگ اخیر لگدمال شد، از سر گرفته شده است؛ با این تفاوت که اگر قبالً پشت‌بند بودجه فیلم‌هایی چون ۳۰۰ را با واسطه و به صورت پوششی تأمین می‌کرد، حالا سیاستمداران ارشد رژیم آمریکا خود بازیگر سناریوی تهدید وجودی ایرانیان علیه تمدن غربی شده‌اند.
سخن کوتاه این که، با این اظهارات وزیر خارجه رژیم آمریکا، آب پاکی بر دستان هامش‌گرایان نوین و کوروش‌پرستان زیر پرچم پهلوی ریخته شد که از شروع جنگ ۱۲ روزه تا همین امروز، ذیل گزاره دروغین و خون‌شورانه حساب مردم ایران از حکومت جداست و آن‌ها بی‌دلیل جایی را نمی‌زنند، خیانت‌ترین و ننگین‌ترین دشمن‌ستایی تمام تاریخ را مرتکب شده‌اند. ما با دشمنی طرف هستیم که هنوز در کینه شکست والرین رم از شاپور اول و شکست آتن از خشایارشاه است و ایرانی را به ما هو ذاته، دشمن می‌بیند. در برابر چنین دشمنی، مقاومت یک ضرورت وجودی است.
