اظهارات اخیر محمد خاتمی درباره «صلح شرافتمندانه» در شرایطی مطرح شده که ایران همچنان با تهدیدها و اقدامات خصمانه آمریکای جنایتکار روبروست به گونهای که این جنایتها در روزهای اخیر، بیشتر نیز شده است.
همین موضوع باعث شده تا این سخنان با واکنشهای گستردهای روبهرو شود و از سوی جریانهای مختلف داخلی و خارجی، پیامی نادرست در میانه یک تقابل امنیتی و نظامی و جنگ وجودی تلقی شود؛ پیامی که میتواند دشمن را به تداوم فشارها و افزایش مطالبات خود امیدوار کند!
یکی از مهمترین محورهای این واکنشها، استناد خاتمی به صلح امام حسن مجتبی(ع) با معاویه است. در این تحلیل تأکید میشود که صلح آن حضرت در شرایطی رخ داد که سپاه امام با خیانت برخی فرماندهان، تزلزل یاران و ازهمگسیختگی جبهه داخلی روبهرو بوده و امکان ادامه نبرد عملاً از میان رفته بود.
از این منظر، مقایسه آن مقطع تاریخی با شرایط امروز ایران اسلامی، قیاسی نادرست و فاقد پشتوانه تاریخی است؛ قیاسی که نشان از خطای محاسباتی این جماعت نیز میباشد.
همچنین با یادآوری تجربههای تلخ تاریخی مانند توافق سعدآباد و برجام و در نهایت حمله به ایران عزیز آن هم در میانه مذاکرات، این پرسش مطرح میشود که چگونه میتوان بار دیگر به مذاکره با طرفی امید بست که سابقه نقض مکرر تعهدات خود را در کارنامه دارد و اساساً بر هیچ عهد و پیمانی پایبند نیست.
بر اساس این دیدگاه، تجربه سالهای گذشته نشان داده است که عقبنشینی در برابر دشمن، نه به کاهش تهدیدها، بلکه به افزایش فشارها و طرح مطالبات جدید از سوی دشمن منجر خواهد شد.
بنابراین میتوان این مواضع را در چارچوب جنگ روانی و رسانهای علیه ایران تحلیل کرد؛ جنگی که هدف آن تضعیف روحیه مقاومت، ناامیدسازی افکار عمومی و کاهش هزینه تجاوز برای دشمن عنوان میشود.
از همین رو، با استناد به بیانات رهبر شهید انقلاب درباره ضرورت حفظ امنیت روانی جامعه، مقابله جدی با جریانهای رسانهای و سیاسی که قطعاً در مسیر راهبرد دشمن حرکت میکنند، و نیز بر نقش فعالتر دستگاههای مسئول در برخورد با شبکههای نفوذ و عملیات روانی تأکید میگردد.
