وحدت ملی، انسجام اجتماعی و الزامات پیروزی در جنگ ترکیبی
پیروزی معجزهآسای ملت ایران در برابر ائتلافی از قدرتمندترین نیروهای نظامی جهان، نه تنها دنیا را شگفتزده ساخته، بلکه همگان را به تأمل در رمز و راز این موفقیت چشمگیر واداشته است. آنچه در نبردهای چهل روزه اخیر روی داد، صرفاً برتری در تجهیزات یا شمار نیروها نبود، بلکه نمایشی از ایمان راسخ، انسجام اجتماعی و پایبندی به اصولی بود که ریشه در عمق باورهای دینی و ملی این مرزوبوم دارد. با این حال، آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته، نه فقط جشن گرفتن پیروزیهای گذشته، بلکه شناخت دقیق از تهدیدات پیش رو و اتخاذ راهبردی هوشمندانه برای تثبیت این پیروزی و تبدیل آن به دستاوردی پایدار و ماندگار است.
بررسیهای دقیق میدانی و تحلیلهای راهبردی نشان میدهد که دشمن پس از شکستهای متوالی در عرصه نظامی، تمامی ظرفیتهای خود را بر جنگ شناختی و عملیات روانی متمرکز ساخته است و در کانون این هجوم، ایجاد تفرقه و اختلاف میان مردم بهعنوان آسیبپذیرترین نقطه جامعه ایرانی هدفگذاری شده است. این رویکرد، نه یک تاکتیک گذرا، بلکه یک راهبرد کلان محسوب میشود که با سرمایهگذاری گسترده رسانهای، سیاسی و حتی اقتصادی دنبال میگردد. دشمن به خوبی دریافته است که مهمترین مانع بر سر راه تحقق اهداف شومش، همان وحدت و انسجامی است که در سختترین لحظات تاریخی، کشور را از گردنههای دشوار عبور داده است. از این رو، طرح و نقشه کور دشمن پس از جنگ تحمیلی و فشار اقتصادی و محاصره تبلیغاتی و سیاسی، ایجاد تفرقه و تجزیه اجتماعی برای جبران شکستهای میدان نظامی و به زانو درآوردن ملت است.
وحدت واقعی در برابر دشمن، بهعنوان یک ضرورت حیاتی برای حفظ ایران، تنها و تنها با محوریت ولایت ممکن بوده و هیچ جایگزینی برای آن متصور نیست. این وحدت، مبتنی بر فهم درست و مشترک از مواضع ولی فقیه شکل خواهد گرفت و اگر هر گروهی با تفسیر به رأی از کلام رهبری، بخواهد تأییدی برای مواضع خود داشته باشد و دیگران را به زاویه داشتن از ولایت متهم نماید، وحدت حقیقی محقق نخواهد شد. ولایت و مواضع ولایت را همگان باید همانطور که هست فهم کرده و با رسیدن به یک افق مشترک، اتحادی مقدس و شکستناپذیر را برای پیروزی و نزدیک شدن به قلههای افتخار در ایران عزیز شکل دهند. این نکته ظریف اما بنیادین، در بیانات معاون سیاسی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز بهوضوح منعکس شده است که دشمنان به دلیل نقش اصلی و تعیینکننده وحدت برای رسیدن به پیروزی، به شکلهای مختلف تلاش میکنند تا به این وحدت آسیب برسانند و در چنین شرایطی، همه دلسوزان باید برای حفظ و تقویت آن تلاش کنند.
برای درک عمیقتر این ضرورت، میتوان به درسهای تاریخی و قرآنی مراجعه کرد که بهخوبی نشان میدهند چگونه جوامع مبعوث و پرانگیزه، در معرض بزرگترین تهدیدها قرار میگیرند. واقعه غزوه احد، یکی از ظریفترین درسهای اجتماعی قرآن را در خود جای داده است که با شرایط امروز جامعه ما تطابق شگفتانگیزی دارد. در آن واقعه، مسلمانان تا آستانه پیروزی کامل پیش رفتند و وعده الهی نیز محقق شده بود، اما ناگهان نتیجه جنگ تغییر کرد. قرآن کریم علت این شکست را نه قدرت گرفتن دشمن و نه کمبود امکانات مسلمانان، بلکه سه عامل اساسی معرفی میکند: سستی در اجرای فرمان پیامبر، تنازع و نزاع داخلی، و دنیاطلبی گروهی از سربازان. آنچه جامعه را از درون متلاشی میکند و باعث شکست میشود، «تنازع» است؛ یعنی هنگامی که اختلاف نظر به نزاع، دوقطبی، تخریب یکدیگر و از هم گسیختگی اجتماعی تبدیل شود. امروز نیز رهبر معظم انقلاب، عامل تعیینکننده شکست و پیروزی را حفظ وحدت جامعه دانسته و تأکید فرمودهاند که دوستداران کشور نباید اختلافات غیرموجه و حتی موجه را به تنازع و تفرقه تبدیل کنند.
رها کردن این اصل حیاتی، سرپیچی از فرمان ولی خداست و پیروزی را به شکست تبدیل میکند. منازعه میان دو گروه طرفداران و مخالفان مذاکره، یا میان کسانی که خود را حافظ اصول انقلاب میدانند و آنانی که بر حفظ وحدت تأکید دارند، اگر به تخریب یکدیگر و دوقطبیسازی منجر شود، همان زنجیره خطرناک سستی، تنازع و شکست را فعال خواهد کرد. قرآن در این باره هشدار داده که منازعه، باعث سستی و از بین رفتن قدرت میشود. این هشدار قرآنی، امروز بیش از هر زمان دیگر، جامعه ایرانی را مخاطب قرار داده است.
در شرایط حساس کنونی که سرنوشت ایران در پیچ تاریخی مهمی قرار گرفته، بیانیه اخیر رهبر معظم انقلاب با کلیدواژه «منتظر تحقق شروط هستیم»، نقطه عطفی در راهبرد ملی کشور محسوب میشود. این بیانیه نه تنها چارچوب توافق احتمالی را ترسیم میکند، بلکه رویکردی نوین در مدیریت افکار عمومی و پاسخگویی به دشمن را نیز طلب میکند. رهبر معظم انقلاب در این بیانیه، با صراحت و شجاعتی مثالزدنی، مردم را به نظارت بر تحقق شروط فراخوانده و تأکید دارند که از این لحظه، ملت سرافراز ایران و این خادم ناچیز، منتظر تحقق شروط گفتهشده خواهند بود. این جمله میتواند محور وحدت، اخلاق و مطالبهگری باشد. با گفتار اخلاقی و بر اساس قواعد دینی، مطالبهگر شروطی هستیم که سبب اقتدار ایران میشود و این بالاترین رکن وحدت است.
وحدت، اخلاق و مطالبهگری، مثلث اقتدار جمهوری اسلامی را تشکیل میدهند که هم ملت مبعوثشده و هم مسئولان باید در رفتار خود آن را ملاک عمل قرار دهند. وحدت حول ولایت و ایران، اساسیترین رکن اقتدار است و نباید اجازه داد این دو رکن که اساس ملی و مذهبی ماست، خدشهدار شود. اخلاق نیز باید در رفتار مردم و مسئولان رعایت شود. هم در نقد عملکرد دولت و تیم مذاکرهکننده و هم در نقد مخالفان دولت و منتقدان مذاکره، رعایت اخلاق در رفتار و گفتار شرط اساسی دیگر است. باید مواظب بود که گاه دشمن با استفاده از برخی ضعفها و اشکالات، به ترویج بیاخلاقی، فحاشی و تهمت میپردازد و با نشر آن در میان مردم، سبب اختلاف شده و وحدت را خدشهدار میکند. قرآن به صراحت میفرماید که اختلاف سبب ضعف و زوال قدرت و سرانجام نابودی خواهد شد.
در این میان، مطالبهگری بهعنوان جزء سوم این مثلث، نقشی حیاتی در پویایی نظام ایفا میکند. نباید دهانها را بست، بلکه باید دغدغههای ملت را اهتمام ورزید و نصیحت ناصحان را گوش فراداد. حکومت در نظام سیاسی اسلام موظف است مطالبات حقیقی مردم را بشنود و پیگیری کند. امیرالمؤمنین علیهالسلام در عهدنامه مالک، به کارگزاران خود دستور میدهد که حرف مردم را بشنوند و به آنها عمل کنند. مردم، تریبونداران و مطالبهگران نیز باید با رعایت اخلاق اسلامی، پیگیر مطالبات بحق باشند.
مقاومت و ایستادگی، بهعنوان شرط اصلی دیگر برای پیروزی بر دشمن مستکبر و کینهتوز، باید در تمامی جبههها و صحنههای نبرد اعم از نظامی و غیرنظامی، با جدیت تمام دنبال شود. اساساً برای پیروزی و غلبه بر دشمنی که پرونده ننگینی از جنایات در کارنامه خود دارد، به هیچ وجه نباید از رویکرد و روحیه جهادی و مقاومتی فاصله گرفت. با وحدت بر محور ولایت از یک سو و مقاومت و ایستادگی در برابر دشمن از سوی دیگر، به اذن الهی پیروزی بزرگ و نهایی رقم خواهد خورد. این وعده الهی است که پیروزی از آن اوست.
نکته مهم دیگر، ضرورت پرهیز از هرگونه اقدامی است که موجب گستاخی دشمن و ایجاد توهم ناتوانی کشور و عدم تابآوری ملت شود. اکنون که مقاومت جانانه رزمندگان جانفدای ما، آمریکای مستکبر را به استیصال کشانده، نباید سخنانی گفته شود که ضعف و ناتوانی کشور از آن استشمام گردد. مجلس خبرگان رهبری نیز در بیانیه خود بر این نکته تأکید کرده و از مسئولان خواسته است که از هر سخنی که موجب گستاخی دشمن میشود، اجتناب کنند. همچنین بر لزوم رعایت خطوط قرمز نظام در مذاکرات و هوشیاری در برابر ترفندهای دشمن تأکید شده است.
انصاف و عدالت حکم میکند که کسانی در نقد تفاهمنامه تا مرز تحریف، تغییر و تقلیل پیام رهبری پیش رفتند و از آن روایت شکست و وادادگی ارائه دادند، در تحلیل خود تجدیدنظر کنند. آنچه در خارج از ذهن آنها اتفاق افتاده، آغاز روند امتیازگیری نقد از دشمن است و باید این واقعیت را ببینند و به جای دوقطبیسازی و انداختن شکاف و شقاق در جامعه، به تقویت وحدت و انسجام ملی کمک کنند. راستیآزمایی تعهدات آمریکا، راهبردی است که ایران در مذاکرات سوئیس در پیش گرفته و این راهبرد، پیروزی خود را در عرصه دیپلماسی نشان داده است، ضمن اینکه در عرصه میدان نظامی، دستها روی ماشه آمادگی صددرصد وجود دارد.
هرگونه افزایش فاصله میان نخبگان حاکم و جامعه، مشروعیت سیاسی را فرسایش میبخشد و این همان هدفی است که دشمنان با جنگ ترکیبی خود دنبال میکنند. بنابراین، بزرگترین خطر برای جامعه مبعوث، منازعه است و مهمترین وظیفه پس از حضور در میدان، دوری از دامن زدن به شکافهای سیاسی و اجتماعی است. در شرایطی که دشمن، راهبرد اصلی خود را بر دوقطبیسازی و گسترش بیاعتمادی در جامعه بنا کرده، هر سخنی که شکاف میان مردم را عمیقتر کند، خواهناخواه در همان زمین بازی میکند. نقطه مقابل این راهبرد، تقویت اعتماد و همبستگی ملی است. حتی اگر درباره عملکرد برخی مسئولان یا گروههای سیاسی نقدهای جدی وجود داشته باشد، نباید این نقدها به درگیری و منازعه منجر شود. برای دفاع از اصول انقلاب، اجازه نداریم نزاع راه بیندازیم. کنایه، تعریض، تمسخر، ناسزا و نسبت دادن انگیزههای ناپاک به دیگران، حتی اگر با نیت دفاع از ارزشها باشد، سرمایه اجتماعی جبهه انقلاب را فرسوده میکند و همان زنجیره خطرناک سستی در اجرای دستور ولی خدا، تنازع و شکست را فعال میسازد.
امروز اظهار اعتماد به مردم، احترام به مسئولان قانونی کشور، تأکید بر اشتراکهای ملی و تلاش برای حفظ وحدت، راه خنثی کردن راهبرد دشمن است. جامعه مبعوث با حضور در خیابان شکل گرفت و با حفظ روح برادری و اعتماد تداوم مییابد. مردم عزیز ایران با حضور آگاهانه و با صلابت خود در میدان، ضمن حفظ اتحاد مقدس و پرهیز از هر اقدام مخل این اتحاد، باید به سخنان تفرقهافکنانه برخی ناآگاهان که به دنبال محدودسازی این بعثت الهی هستند، اعتنایی نداشته باشند. حضور مردم تا زمانی که رهبر معظم انقلاب مصلحت بدانند، ضروری و تعیینکننده است و این حضور مستمر، ضامن اصلی تثبیت پیروزیها و دستاوردهای بزرگ نظام در برابر دشمنان خواهد بود.
