واقعیت شبهای خیابان
هر شب که آسمان بر فراز این سرزمین پهناور سیما میکند و چراغهای خیابانها روشن میشوند، تصویری باشکوه و معنوی در کانون توجه قرار میگیرد. آنچه که بیش از هر پدیده بصری و مادی جلب توجه میکند، صدای بلند و رسای توحیدی است؛ ندایی که از سینههای آگاه و بیدار مردم برمیخیزد و فضا را میلرزاند: «الله اکبر» و فریادهای استکبارستیزانه «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل». این شعارها، واکنشی لحظهای و عاطفی نیستند، بلکه بازتابی عمیق از یک باور قلبی و یک شناخت تاریخیاند. سؤال بنیادین اینجاست: در دل این شبها، مردم واقعاً چه میگویند؟ به دنبال چه چیزی هستند و حاضرند برای چه آرمانی، جان و مال خود را در کف نهند؟ پاسخ این سؤال در یک جمله کوتاه اما عمیق نهفته است، جملهای که ریشه در تاریخ اهل بیت (علیهمالسلام) دارد و اصل اصیل حرف مردم امروز ماست: «اللهُ مَولانا وَ لا مَولی لَکُم»؛ خداوند مولای ماست و مولایی برای شما نیست.
برای درک عمق این موقعیت، باید به یکی از تلخ اما آموزندهترین لحظات تاریخ اسلام، یعنی جنگ احد بازگردیم. در آن واقعه، کفار، منافقین و مشرکین که بر پایه یک پیروزی زودگذر و مقطعی، دچار غرور و خودبزرگبینی شده بودند، هیجانزده و پایکوبان، خدایان پوشالی و بتهای خود را به رخ مسلمانان میکشیدند. آنها گمان میکردند با تکیه بر ابزارهای مادی و توطئههای سیاسی، پیروزی نهایی را از آن خود کردهاند.
اما درست در همان لحظه که ظاهر امر به نفع دشمنان بود، مؤمنان با تمام وجود فریاد برآوردند که این بتهای پوشالی، شأنیت و قابلیت آن را ندارند که «مولا» باشند و هدف حیات بشر قرار گیرند. آنها فریاد زدند که تنها خدای یگانه، صلاحیت ولایت و سرپرستی جهان را دارد. این فریاد تاریخی، مرز بین حق و باطل را ترسیم کرد. همانطور که در قرآن کریم آمده است: «وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً»؛ حق آمد و باطل نابود شد، زیرا باطل ذاتاً ناپایدار و زوالپذیر است.
واقعیت این است که باطل همیشه باطل است و بطلان و تناقض در درون ذات آن نهفته است. نظامهای استکباری و سلطهگر، هرچند در ظاهر دارای ابزارهای قدرت و تبلیغات باشند، اما از درون دچار پوسیدگی و تناقضاند. آنکه حمایتگر شماست، اگر بر پایه باطل استوار باشد، در طول تاریخ در برابر لشکر حق محکوم به شکست است.
امروزه، مردم ما با همان ندای «الله اکبر»، در برابر طاغوتهای زمان صف میبندند. آنها میدانند که حمایتگران باطل و شیطانصفتان، هرچند برای مدتی کوتاه غرور کنند، اما سرانجام نابودی آنها با همین ارادههای آهنین و توکل بر خدا رقم میخورد. مردم در خیابانها فریاد میزنند که ما مولای خود را انتخاب کردهایم و مولای شما، با تمام قدرت ظاهری، هیچگونه جایگاهی در قلبهای ما ندارد.
باید یادآوری کرد که پیروزی نهایی در این میدان، تنها از آنِ کسانی است که میگویند: «رَبَّنَا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا»؛ پروردگار ما خداست و پس از آن، بر راه راست استقامت ورزیدیم. این استقامت، کلید پیروزی است. همانطور که خداوند متعال وعده داده است: «وَ مَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» و «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ»؛ یقیناً پیروزی فقط از سوی خداست و عاقبت خیر از آنِ پرهیزکاران است.
شبهای خیابان ما، شاهد این حقیقت جاودانه است که مردم با ایمان به خدا و بیاعتنایی به قدرتهای پوشالی، در حال نوشتن فصلی نو از تاریخ اند؛ فصلی که در آن، حق بر باطل پیروز میشود و ندای توحید بر فراز جهان طنینانداز میگردد.
