نقش مردم در جنگ ترکیبی فعلی
آمریکا و اسرائیل با هدف تحمیل جنگ به ملت ایران، در ابتدا به دنبال حذف امام خامنهای به عنوان رهبری نظام بودند. آنها با اجرای #دکترین_شوک قصد داشتند قدرت نظام را به انسداد بکشند.
به خیال خامشان، با حذف رهبری، نظام اسلامی دچار #بحران_مشروعیت شده و در نهایت به "خلأ قدرت" میرسد و سقوط آن آغاز میشود!
اما چه عاملی باعث شد که این اتفاق نیفتد؟
پاسخ به این سوال شاید در نگاه اول ساده به نظر بیاید، اما اگر جنگ را در لایههای ترکیبیاش بررسی کنیم، پیچیدگی پاسخ روشن میشود!
اگر این اتفاق در هر کشور دیگری غیر از ایران میافتاد، حتماً نظام حاکم سقوط میکرد و آمریکا فرصت دخالت سیاسی پیدا میکرد. اما چرا در ایران اینطور نشد؟ باید در ساختار پیچیده سیاسی جمهوری اسلامی ایران جستجو کرد!
ساختار سیاسی ایران به معنای واقعی کلمه، #مردم_پایه است و این نکته دقیقاً وجه تمایز ساختار سیاسی ایران با سایر کشورهای دنیا، حتی آمریکا، هست.
اگر بالاترین دستاورد انقلاب اسلامی را #مردم_سالاری_دینی بدانیم، جواب این سوال که چرا ایران در بحرانیترین شرایط سیاسی همواره به پیش رفته و دچار بنبست نشده، بهتر مشخص میشود؟!
دموکراسی، آن چیزی که غرب مدام تکرار میکند و خودش را مدعی آن میداند، در واقع یک کالای تزیینی بیش نیست که از دور جذاب به نظر میآید، اما از نزدیک چندان ثمرهای ندارد و در حقیقت چاهی هست که غرب برای سایر دولتها حفر کرده است!
نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران با نظر دقیق امامین کبیر و شهید انقلاب، هیچوقت در دام دموکراسی نیفتاد و با ارائه نسخه بیبدیل «مردمسالاریدینی»، نظامش را به گونهای مردمپایه قرار داد که هیچوقت دچار بنبست و توقف نشده و نخواهد شد.
انتخاب آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای به عنوان سومین رهبر انقلاب اسلامی از سوی مجلس خبرگان رهبری، که همگی منتخبان مردم هستند، در واقع تیر خلاصی بود به سناریوی دشمن و انتخابی بود که تمام نقشههای آنها را نقش بر آب کرد.
محسن مؤمنی
