رسوایی و تحیّر بیشتر

شما اینجا هستید

 
رسوایی و تحیّر بیشتر
 
کمتر از یک‌دهه قبل، آن هنگام که قائد شهید امت با همان صلابت و آرامش همیشگی این وعده صادق را صلا داد که: «می‌دانم که خدای متعال اراده فرموده است که این ملت را به متعالی‌ترین درجات برساند.»؛ آن را در پازل امیدبخشی ولیّ و لزوم تقویت روحیه افراد جامعه تفسیر و تحلیل کردند. کمتر کسی تصور می‌کرد که در کمتر از یک‌دهه، این وعده صادق تحقق پیدا کند و ملت ایران، این چنین در چشم جهانیان بدرخشد و به عنوان ابر قدرت چهارم معرفی گردد. ویژگی خاصِ این ابر قدرتِ نو ظهور، هنرمندی او در بر هم زدن معادلات و طرح‌های مهم و سابقه‌دار است؛ تلخی این هنر را در سوریه و عراق تا دور زدن تحریم‌ها و ارتقاء صنعت موشکی و هسته‌ای در تحت فشار سخت‌ترین و متنوع‌ترین تحریم‌ها دیده‌اند و اکنون ترسِ ورود چنین قدرتی به عرصه جهانی و بین‌الملل، خواب آشفته آن‌ها را آشفته‌تر کرده است.
 
از مواضع متزلزل آن‌ها و خصوصا آن رئیس‌ جمهورِ متوّهم تعجّب نکنید! گفتار، منعکس‌کننده کردار و باطن است؛ آشفتگیِ باطنی و مخفی آنان در اتاق‌های عملیات، اکنون به مرحله بُروز و ظهور رسیده و نمی‌توانند پنهان کنند.
حقیقت ماجرا ریشه در آن دارد که ملت ایران، مولایش خداست و آن‌ها چنین مولایی ندارند: «ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَىٰ لَهُمْ»، و فقدان چنین مولایی به تعدد موالیِ بشری منجر می‌شود که قرآن حکیم برآی آرامش بشر و آبادانی وطن، صریحاً از آن نهی فرمود: «وَ لَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا»، و از فطرت دوست و دشمن خود این سؤال را مطرح کرد: «أَ أَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ».
 
تا زمانی‌که به آن خدای واحد قهّار ایمان نیاورند و یا لااقل مؤمنان به آن مکتب را باور نکنند، در تحیّر و سرگردانی دست و پا خواهند زد و هر چه بیشتر در تنگنا قرار گیرند، با گفتار و کردار نامعقول و مضطرب، آبروی نداشته خود را بر باد خواهند داد. تمدّنِ مضطرب و نامعقولِ مادّی‌گرای غرب باید توسط یک مضطرب و دیوانه نابود می‌شد که با سرعت باور نکردنی در حال انجام است!
 
علی گلستانی