خیابان و اجرایی شدن دستورات رهبری
در نشست تخصصی «پاتق گفتوگو» که در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی برگزار شد، اساتید حوزه و دانشگاه به بررسی چالش مهم «مطالبهگری در کف خیابان و نسبت آن با تصمیمات کلان کشوری» پرداختند. در این نشست، دو دیدگاه متضاد و یک راهبرد میانی مورد واکاوی قرار گرفت:
دیدگاه اول بر این باور است که حضور مردم در صحنه و مطالبهگری از مسئولان، نه یک امر تزیینی، بلکه یک تکلیف شرعی و رکن اصلی حکمرانی در نظام اسلامی است. بر اساس این نگاه، مطالبهگری باید با چهار شرط «دلسوزی»، «ادبیات اسلامی»، «عدم بازی در زمین دشمن» و «ارائه راهحلهای سازنده» همراه باشد.
در مقابل، دیدگاه دوم نسبت به «هیجانی کردن فضای جامعه» هشدار داده و معتقد است که دیپلماسی و مدیریت اقتصادی، اموری تخصصی و مانند شطرنج پیچیده هستند. ایجاد فشار سنگین اجتماعی ممکن است باعث شود مسئولان تمرکز و آرامش خود را برای اتخاذ تصمیمات شجاعانه (مانند ایجاد مسیرهای جایگزین تجاری) از دست بدهند و دشمن از «صدای دوگانه» در کشور سوءاستفاده کند.
در نهایت، به عنوان جمعبندی بر اساس مبانی ولایت فقیه، تأکید شد که مردم باید «خطوط قرمز و اصول» (مانند گرفتن غرامت یا حفظ اقتدار در تنگه هرمز) را با قدرت مطالبه کنند تا مسئولان جرأت کوتاه آمدن نداشته باشند. اما در عین حال، «جزئیات اجرایی و روشهای تخصصی» باید به کارگزاران واگذار شود. همچنین تأکید شد که مطالبهگری واقعی مستلزم آمادگی ملی برای تحمل هزینههای جنگ اقتصادی و تغییر سبک زندگی است. در این مسیر، وحدت ملی حول محور ولایت، مانع از تبدیل «نقد مصلحانه» به «تخریب و اتهامزنی» میشود.
