ربوبیت تکوینی و سبک زندگی جلسه اول
در این گفتگو، حجتالاسلام دکتر محمد جعفری به یک چالش اساسی در زندگی دینی میپردازد: «شکاف میان باور و عمل». پرسش اصلی این است که چرا با وجود حضور پررنگ در مناسک مذهبی، اثر این اعتقادات در لایههای اخلاقی، معیشتی و سیاسی زندگی ما آنچنان که باید، دیده نمیشود؟ راهکار حل این مسئله، رویکردی به نام «کلام کاربردی» است که میکوشد امتداد اجتماعی باورهای توحیدی را در متن زندگی فردی و جمعی برقرار کند.
محور اصلی این مباحث، مفهوم «ربوبیت تکوینی» است. برخلاف تصور نادرست «خدای ساعتساز» که جهان را ساخته و به حال خود رها کرده، ربوبیت یعنی خداوند لحظهبهلحظه در حال تدبیر، هدایت و پروراندن عالم است. بر اساس اندیشه آیتالله مصباح یزدی، یک موحد برای رسیدن به «نصاب توحید» باید به ۵ مرتبه زیر ملتزم باشد:
۱. توحید در وجود: درک اینکه تنها خدا غنی مطلق و بینیاز است.
۲. توحید در خالقیت: باور به اینکه آفرینش، جریانی پیوسته و آنبهآن است.
۳. ربوبیت تکوینی: پذیرش اینکه تمام امور عالم (رزق، هدایت، حیات و مرگ) در دست تدبیر خداست.
۴. ربوبیت تشریعی: اعتقاد به اینکه حق انحصاری قانونگذاری و حاکمیت تنها متعلق به اوست.
۵. توحید در الوهیت: رسیدن به این حقیقت که تنها چنین خدایی شایسته پرستش است.
این نشست با تمرکز بر مرتبه سوم (ربوبیت تکوینی)، به دنبال این است که نشان دهد چگونه باور عمیق به حضور مدبرانه خدا در جزئیات عالم، میتواند سبک زندگی ما را دگرگون کرده و جامعه را به سمت صلاح و سداد هدایت کند.
