ویژگی‌های مقاومت فاطمی
حیات حضرت زهرا (س) الگوی راستین تولی، تبری و قهر انقلابی است
مقاومت فاطمی در دفاع از حریم ولایت تا پای جان ادامه یافت
عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) با تشریح ابعاد گوناگون حیات سیاسی و مبارزاتی حضرت صدیقه طاهره (س)، آن بانوی بزرگوار را اسوه بی‌بدیل مقاومت، ایستادگی در برابر جبهه باطل و جهاد همه‌جانبه در دفاع از حریم ولایت خواند و بر پیوند تفکیک‌ناپذیر دو فریضه بنیادین «تولی» و «تبری» در تاریخ اسلام و جامعه امروز تأکید کرد.
به گزارش دفترارتباطات فرهنگی، حجت‌الاسلام محمدرضا جباری در موکب قرارگاه مصباح الهدی با اشاره به بیانات رهبر معظم انقلاب پیرامون رسالت و حرکت‌آفرینی امت در صحنه‌های مختلف انقلاب و جلوه‌های والای مقاومت، به دو صفت برجسته متجلی در سیره حضرت فاطمه زهرا (س) شامل «تولی» و «تبری» پرداخت و اظهار داشت طبق روایات شریف از جمله کتاب الکافی، ملاک محبت و دوستی تنها ذات اقدس پروردگار است؛ به گونه‌ای که هر اندیشه، فرد یا حرکتی که در امتداد صراط الهی باشد شایسته تولی و هر آنچه در تقابل با مسیر خدا قرار گیرد مستلزم بغض، عداوت، بیزاری و تبری خواهد بود.
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی (ره) در تبیین صفت تولی به جایگاه صحابی جلیل‌القدر، سلمان فارسی، اشاره و تصریح کرد سلمان، ابوذر و مقداد ارکان تشیع در صدر اسلام پس از رحلت نبی مکرم (ص) بودند؛ چنان‌که در نقلی تاریخی آمده است سلمان پس از اذن و با رعایت حدود حجاب به خانه حضرت زهرا (س) وارد شد و بانوی دو عالم از حضور سه حوریه بهشتی در حجره خویش خبر داد که خداوند متعال آنان را همراه با هدیه‌ای از خرمای بهشتی برای یاوران وفادار و راستین امیرالمؤمنین (ع) از جمله سلمان، ابوذر و مقداد فرستاده بود و این رویداد نمایانگر اوج مهر، تکریم و تولای فاطمی نسبت به مؤمنان ثابت‌قدم است.
وی در ادامه با بیان اینکه صفت تبری و بیزاری از جبهه ستم پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) در ماجرای غصب خلافت به اوج تجلی خود رسید، گفت علامه امینی در جلد هفتم الغدیر این روایت متواتر نبوی را از طریق شصت تن از علمای اهل سنت نقل کرده است که پیامبر (ص) غضب و رضایت فاطمه (س) را عین غضب و رضایت خداوند دانستند؛ حدیثی متقن که افزون بر اثبات عصمت مطلقه حضرت زهرا (س)، ایشان را به مثابه شاخص و معیار حق و باطل معرفی می‌نماید.
حجت‌الاسلام جباری نخستین اقدام مقاومتی حضرت زهرا (س) را پیگیری موضوع فدک حدود ده روز پس از ارتحال پیامبر (ص) دانست و خاطرنشان کرد به نقل ابن ابی‌الحدید معتزلی، فدک در سال هفتم هجری با نزول آیه شریفه به حضرت فاطمه (س) بخشیده شده بود تا عواید آن در مسیر پیشبرد حق و اسلام ناب قرار گیرد. وی افزود نخستین گام مبارزاتی، گفت‌وگوی اعتراضی با خلیفه اول و مطالبه شاهد بود که پس از اثبات حقانیت، خلیفه ناچار به مکتوب کردن سند بازگرداندن فدک شد، اما خلیفه دوم مانع گردید و طبق روایت امام کاظم (ع) در جلد اول اصول کافی، پیش از خشک شدن جوهر، با اهانت سند را محو و توقیف کرد.
وی ایراد خطبه فدکیه در مسجد النبی (ص) را گام دوم مقاومت فاطمی برشمرد و تأکید کرد حضرت زهرا (س) در دهمین روز پس از ارتحال پیامبر (ص) در اجتماع صحابه خطبه ماندگار و تبیینی خویش را قرائت کرد و جایگاه الهی و غصب‌شده ولایت امیرالمؤمنین (ع) را آشکار ساخت، هرچند جریان حاکم به جای تسلیم در برابر حق، به انکار و رفتارهای موهن روی آورد.
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی (ره) موضع بعدی حضرت را «قهر انقلابی» و ادبار کامل نسبت به جریان حاکمیت غاصب توصیف کرد و با تحلیل دقیق شواهد تاریخی پیرامون زمان هجوم به خانه وحی ابراز داشت بر اساس اسناد متقن، هجوم بلافاصله پس از رحلت پیامبر (ص) رخ نداده است؛ زیرا خطبه فدکیه ده روز پس از ارتحال در شرایطی ایراد شد که نحوه راه رفتن حضرت همانند مشیت استوار رسول خدا (ص) توصیف شده و همچنین طبق روایت امام صادق (ع)، ایشان هفته‌ای یک تا دو بار با پای پیاده فاصله میان مدینه تا قبور شهدای احد را طی می‌کردند که این امر با جسم مجروح و صدمه‌دیده پس از واقعه هجوم سازگاری ندارد.
وی افزود یکی دیگر از شواهد مهم تاریخی، جهاد تبیین شبانه حضرت به مدت چندین هفته است که طبق نقل شیعه و حتی یادآوری شماتت‌آمیز معاویه به امیرالمؤمنین (ع) در اسناد ابن ابی‌الحدید، فاطمه زهرا (س) در حالی که باردار بودند سوار بر مرکب، دست در دست حسنین (ع) و در معیت علی (ع)، شب‌های متوالی به درِ خانه صحابه باسابقه، بدریون و انصار می‌رفتند تا آنان را به پیمان غدیر فرابخوانند، اما جز اندک‌شمارانی چون سلمان، ابوذر و مقداد پاسخی داده نشد و حضرت با وجود مواجهه با این غربت جانکاه، هرگز از مسیر تکلیف و بصیرت‌افزایی دست نکشید.
حجت‌الاسلام جباری با استناد به روایت امام باقر (ع) در کتاب مصباح الانوار قرن ششم هجری به نقل از جلد ۴۳ بحارالانوار که سرآغاز بستری شدن حضرت صدیقه طاهره (س) را پنجاه شب پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) ثبت کرده است، اظهار داشت پس از ناکامی جریان ستم در مهار تحصن معترضان گرد محور علی (ع)، قنفذ در دو نوبت فرستاده شد و در مرتبه سوم خلیفه دوم همراه با گروهی آمد و خانه را به آتش کشید و آن فاجعه عظیم رخ داد؛ جنایتی که ابن قتیبه دینوری نیز بخش‌هایی از انصراف همراهان خلیفه از سر حیا و سپس وقایع تکان‌دهنده بعد از آن را نقل کرده است.
وی در تشریح واکنش امیرالمؤمنین (ع) و ابهام‌زدایی از ساحت غیرت علوی تصریح کرد متأسفانه گاه به غلط تصور می‌شود حضرت علی (ع) در برابر هتک حرمت خانه سکوت محض پیشه کرد، در حالی که در روایت سلمان آمده است امیرالمؤمنین (ع) در لحظه هجوم، مهاجم را غافلگیر کرد، او را بر زمین کوبید و گوشمالی داد و فرمود سوگند به خدایی که محمد (ص) را به پیامبری برانگیخت، اگر عهد الهی و وصیت رسول خدا به صبر نبود، جرئت ورود به حریم مرا پیدا نمی‌کردی؛ لیکن با توجه به نبود یار و بر اساس عهد صبر، حضرت را با هجوم پرتعداد به سوی مسجد کشاندند.
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی (ره) در پایان با یادآوری جلوه دیگری از قهر انقلابی و برائت قاطعانه زهرای مرضیه (س) خاطرنشان کرد هنگامی که کارگزاران سقیفه برای کسب حلالیت و ترمیم چهره عمومی خود با وساطت امیرالمؤمنین (ع) بر بالین حضرت زهرا (س) حاضر شدند و بار دیگر حدیث مجعول عدم ارث‌گذاری پیامبران را مطرح کردند، حضرت زهرا (س) با یادآوری فرموده پیامبر (ص) مبنی بر اینکه غضب او موجب غضب خداست و گرفتن اقرار از آنان، دست به سوی آسمان برداشت و خداوند و ملائکه را شاهد گرفت که آن دو نفر موجب خشم و ناخشنودی او شده‌اند و هرگز از آنان راضی نخواهد شد و با این موضع‌گیری الهی، سندی ابدی بر بطلان جریان انحراف و حقانیت مسیر ولایت بر جای نهاد.
