مناسبات جمعیت، امنیت و قدرت جمهوری اسلامی ایران در دوران گذار بینالملل
بحران جمعیت و امنیت ملی؛ واکاوی پروژه مهندسی معکوس برای تضعیف اقتدار ایران
به گزارش دفتر ارتباطات فرهنگی، در نشست تخصصی با موضوع «نسبت جمعیت با امنیت و اقتدار ملی» که در مؤسسه امام خمینی (ره) برگزار شد، ابعاد بحران کاهش جمعیت در ایران و ریشههای سیاستگذاریهای بینالمللی در این حوزه مورد نقد و بررسی قرار گرفت آقای دکتر عرب (پژوهشگر حوزه جمعیت) به تشریح چگونگی اجرای پروژههای کاهش باروری و تاثیر آن بر آینده ژئوپلیتیک ایران پرداخت.
سقوط آزاد نرخ باروری؛ رکورد جهانی ایران در کاهش جمعیت دکتر عرب در ابتدای سخنان خود با اشاره به تغییرات سریع جمعیتی در ایران گفت: «تغییر سیاستهای جمعیتی در دنیا امری عادی است، اما آنچه در ایران رخ داد، یک روند طبیعی نبود. ما از نرخ باروری ۷ فرزند در دهه ۶۰ به عدد ۱.۶ در سال ۱۳۹۰ رسیدیم؛ یعنی سقوط به زیر سطح جایگزینی (۲.۱ فرزند) که امتداد نسلی کشور را با مخاطرات جدی مواجه کرده است.»
وی افزود: «شدت این کاهش به قدری زیاد بوده که ایران رتبه اول سرعت سقوط نرخ باروری در جهان را به دست آورده است. تغییری که در کشورهای دیگر طی ۱۰۰ تا ۱۲۰ سال رخ داده، در ایران تنها در یک بازه زمانی ۲۰ ساله محقق شده و اکنون در دانشگاههای بزرگ دنیا به عنوان یک الگوی مطالعاتی تدریس میشود.»
پشت پرده سند ۱۹۷۴ کیسینجر؛ جمعیت به مثابه تهدیدی برای غرب این کارشناس حوزه جمعیت با تبیین ریشههای سیاسی این بحران، به سند محرمانه NSSM 200 طراحی شده توسط هنری کیسینجر در سال ۱۹۷۴ اشاره کرد و گفت: «بر اساس این طراحی استراتژیک، افزایش جمعیت در کشورهای در حال توسعه، تهدیدی برای امنیت و منافع برونمرزی آمریکا تلقی میشد، چرا که دسترسی غرب به منابع سوخت، معادن و مواد غذایی را با چالش مواجه میکرد.»
دکتر عرب در ادامه تشریح کرد: «برای اجرای این نقشه، آژانسهای تخصصی سازمان ملل مانند یونسکو، فائو، یونیسف و بانک جهانی مأموریت یافتند تا با ابزارهای نرم، ذائقه مردم را تغییر دهند. ترویج شعار "خوشبختی در گرو دو فرزند است" و استفاده از اشتغال زنان برای تأخیر در ازدواج، بخشی از این مهندسی معکوس بود تا بدون ایجاد شائبه امپریالیستی، جمعیت کشورهای هدف را کنترل کنند.»
استعمار علمی؛ مانعی ساختاری در برابر جوانی جمعیت دکتر عرب با نقد وضعیت آموزشی در کشور، به موضوع «استعمار علمی» اشاره کرد و گفت: «متأسفانه با وجود تغییر سیاستهای کلی نظام از سال ۱۳۹۰، هنوز بدنه اجرایی و علمی کشور تحت تأثیر رفرنسهای غربی است. در بسیاری از متون دانشگاهی رشتههایی مانند محیط زیست، هنوز از "جمعیت" به عنوان یک عامل مخرب و همتراز با فاضلابهای صنعتی یاد میشود! این جریان فکری سالها مانع تصویب قانون جوانی جمعیت شد و فرصت طلایی دهه ۹۰ را از کشور گرفت.»
جمعیت؛ تنها مؤلفه مشترک در تمام مدلهای قدرت ملی در بخش دیگری از این نشست، به اهمیت استراتژیک نیروی انسانی اشاره و تأکید شد: «در تمامی ۳۰ مدل علمی طراحی شده برای سنجش قدرت ملی در جهان، "نیروی انسانی" تنها مؤلفه مشترک و تعیینکننده است. ایران هماکنون در یک "پیچ تاریخی" و مرحله گذار بینالمللی قرار دارد و برای حفظ جایگاه خود در چهارراه بینالمللی و ایفای نقش به عنوان یک ابرقدرت، به جمعیت جوان و کارآمد نیاز مبرم دارد.»
نتیجهگیری و افق آینده دکتر عرب در پایان با یادآوری دغدغههای عمیق مقام معظم رهبری و تلاشهای دولت شهید رئیسی برای اولویتبخشی به این مسئله، تأکید کرد که عبور از این فاجعه نیازمند هوشیاری همگانی است. وی خاطرنشان کرد: «در حالی که کشورهای اروپایی با تشکیل اتحادیهها به دنبال جبران ضعف جمعیتی خود هستند، ما باید از پتانسیل گروههای مردمی در حوزههایی مانند جلوگیری از سقط جنین و مشاوره ازدواج برای حفظ اقتدار آینده ایران استفاده کنیم؛ چرا که عمق این فاجعه به قدری است که به تعبیر رهبر معظم انقلاب، اندیشیدن به آن لرزه بر تن میاندازد.»
