جریان‌های در زمان امام صادق (ع)

دسته اول، جریان‌های واقع‌گرا هستند که در آغاز با انگیزه‌های انقلابی و شیعی پا به میدان گذاشتند، اما در مواجهه با موانع و مشکلات حقیقی مسیر مبارزه، طرحی برای برخورد با آن‌ها نداشتند. این جریان به تدریج آرمان‌های خود را زیر پا گذاشته و قد خم کردند؛ به‌گونه‌ای که از یک عنصر انقلابی در زمان امام سجاد(ع) و امام باقر(ع)، در زمان امام صادق(ع) به عنصری تبدیل شدند که معتقد بود در عرصه سیاست باید با واقعیت‌های روز کنار آمد و از نیرنگ و زد و بند برای حفظ قدرت استفاده کرد. نتیجه این رویکرد، تبدیل شدن آنان به قدرتی مستکبر در برابر امام صادق(ع) بود که همچون بنی‌امیه، در برابر جبهه حق صف‌آرایی کردند.صادق