امامین انقلاب و ارتقای جایگاه ولایت فقیه در دوران غیبت

 امامین انقلاب و ارتقای جایگاه ولایت فقیه در دوران غیبت
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی (ره): مشروعیت نظام اسلامی در دوران غیبت، تنها در مدار ولایت‌فقیه معنا می‌یابد

حجت‌الاسلام احمد ابوترابی با تبیین ویژگی‌های متمایز نظام جمهوری اسلامی که متکی بر پشتوانه لایزال الهی است، تصریح کرد که ولایت‌فقیه نه یک ضرورت مقطعی، بلکه اصلی بنیادین در شریعت است. 

حجت‌الاسلام احمد ابوترابی با اشاره به تمایز نظام اسلامی با سایر نظام‌های حکومتی دنیا اظهار داشت: ویژگی منحصر‌به‌فرد نظام اسلامی، اتصال به منبع لایزال الهی، حکمت و رحمت خداوندی است. ولایت‌فقیه از متن آیات قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) استخراج شده و به دوران غیبت اختصاص ندارد؛ بلکه در هر مقطعی که دسترسی به امام معصوم نباشد، ولایت‌فقیه به عنوان رکن اصلی نظام اسلامی مطرح است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود به مقایسه عملکرد فقهای دوران قبل از انقلاب با دوران زعامت امام خمینی (ره) پرداخت و گفت: پیش از انقلاب، فقها غالباً با رویکرد «حداقلی» سعی داشتند به میزان ممکن از نفوذ اسلام در حاکمیت صیانت کنند. در ادوار مختلف، از زمان شیخ مفید تا دوران صفویه و مشروطیت، فقها تلاش می‌کردند با تأیید سلاطین، بخشی از احکام اسلام را پیاده کنند و مشروعیت آن‌ها را به نوعی به فقاهت گره بزنند. برای نمونه، در دوران مشروطیت شخصیت‌هایی همچون مرحوم شیخ فضل‌الله نوری، با بصیرت کامل در پی تضمین اسلامی بودن نظام بودند که متأسفانه به دلیل عدم حمایت کافی از این مرجع عالی‌قدر و نبود بصیرت عمومی، تاریخ شاهد شهادت ایشان بود.

عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی (ره) با تأکید بر اینکه نگاه امام راحل (ره) به مقوله ولایت بسیار متفاوت و جامع‌تر از رویکردهای تاریخی گذشته بود، خاطرنشان کرد: امام خمینی (ره) با استناد به آیات شریفه قرآن و دعوت مردم به قیام عمومی، صرفاً به دنبال تذکر به حاکمان نبودند؛ بلکه ایشان برای اولین بار مردم را به یک قیام سازمان‌یافته علیه طاغوت دعوت کردند. واقعه ۱۵ خرداد سال ۴۲، نقطه‌ عطفی بود که مردم را با اندیشه‌های ایشان همراه کرد.

حجت‌الاسلام ابوترابی ادامه داد: امام راحل (ره) در طول ۱۵ سال فاصله سال ۴۲ تا پیروزی انقلاب، با پیام‌های خود ملت را تربیت کردند. در آن دوران خفقان، مردم متوجه شدند که تنها ناجی آن‌ها، فقه و فقاهت است. کتاب ولایت‌فقیه امام (ره) نیز با رویکردهای نظریِ پیشین متفاوت بود؛ چرا که نگاه ایشان به ولایت، فراتر از یک بحث فقهی، چارچوبی برای حکمرانی و اجرای کامل احکام الهی در جامعه بود.

این استاد حوزه و دانشگاه در پایان با استناد به روایات، از جمله مقبوله عمر بن حنظله، تصریح کرد: امام صادق (ع) هرگونه قضاوت و رجوع به غیر از فقیه جامع‌الشرایط در زمان غیبت را مصداق رجوع به طاغوت دانسته و آن را نهی کرده‌اند. از این رو در نظام جمهوری اسلامی، مشروعیت هر مسئول یا نهادی تنها در چارچوب تبعیت از ولی‌فقیه معنا می‌یابد و هرگونه عمل یا حکمی که خارج از منویات ولی‌فقیه باشد، فاقد وجاهت شرعی و در حکم طاغوت است.