تنگه هرمز و خسارت جنگ در توافق جدید

خواستگاه و جایگاه مقاومت در نظام جمهوری اسلامی ۱؛
با توجه به این بخش از سخنان حجت‌الاسلام قاسم روان‌بخش، محورهای اصلی و استدلال‌های ایشان به شرح زیر است:

• منشأ مشروعیت مسئولان: ایشان با صراحت تأکید می‌کند که مشروعیت دانه به دانه مسئولان کشور (از رئیس‌جمهور و رئیس قوه قضائیه گرفته تا رئیس مجلس و دیگران) تنها و تنها به اذن ولی فقیه بستگی دارد. او هشدار می‌دهد که اگر اذن ولی فقیه نباشد، هیچ‌یک از مسئولان اصلاً مشروعیت قانونی و شرعی نخواهند داشت.
• نقد بهانه‌جویی‌ها و تحلیل‌های سه‌گانه: وی کسانی را که دستورات ولی فقیه را به بهانه سخت بودن شرایط زیر سؤال می‌برند، به شدت نقد می‌کند. او به تحلیل‌های رایج در خصوص سه وضعیت موجود اشاره می‌کند: ۱. جنگ: که به باور او مردم دیگر حوصله و توان آن را ندارند. ۲. نه جنگ و نه صلح: که وضعیتی فرساینده و نامطلوب ارزیابی می‌شود. ۳. صلح: که این گروه آن را تنها راه برون‌رفت و حلال مشکلات می‌دانند.
• تحلیل بیانیه مشترک ایران و آمریکا: روان‌بخش به بیانیه‌ای که شب گذشته صادر شده اشاره می‌کند و با بررسی بند اول آن (که ظاهراً بهترین بند به نظر می‌رسد) به نقد آن می‌پردازد. او مفاد این بند را این‌گونه قرائت می‌کند:

  «جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا و متحدین آن‌ها در جنگ حاضر (که متحد آمریکا اسرائیل است و متحدین ایران حزب‌الله لبنان، یمن و حشدالشعبی هستند)، با امضای این یادداشت تفاهم، خاتمه فوری و دائمی عملیات‌های نظامی را در تمامی جبهه‌ها از جمله در لبنان اعلام کرده و تعهد می‌کنند از این پس هیچ جنگ یا عملیات نظامی علیه یکدیگر آغاز نکنند، از تهدید یا استفاده از زور خودداری کنند و تمامیت ارضی و حاکمیت لبنان را تضمین کنند.»

• نقد ناکارآمدی عملی این توافق: وی با طرح پرسش‌هایی، کارآمدی واقعی این تفاهم‌نامه امضا شده میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا را به چالش می‌کشد:
  • آیا با این توافق، اسرائیل حمله به لبنان را متوقف کرد؟ خیر، همچنان در حال کوبیدن و بمباران لبنان است.
  • آیا تمامیت ارضی لبنان حفظ شد؟ خیر، اسرائیل رسماً اعلام کرده که برای دفاع از خود می‌خواهد تا عمق ۱۰ کیلومتری خاک لبنان باقی بماند.
  • او در پایان به تهدیدات صریح مقامات آمریکایی در همان شب اشاره می‌کند که گفته‌اند ترامپ تا دو سال دیگر روی کار خواهد آمد و ایران را بمباران خواهد کرد؛ موضوعی که نشان می‌دهد این تفاهم‌نامه‌ها عملاً مانع از تهدید یا زورگویی دشمنان نشده است.