انرژی هسته‌ای در تفاهم رؤسای جمهور

خواستگاه و جایگاه مقاومت در نظام جمهوری اسلامی ۲؛
بیانات حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر قاسم روان‌بخش،  با محورهای توافقنامه و مواضع مرتبط با آن به شرح زیراست:

• موضع ایران در قبال سلاح هسته‌ای: جمهوری اسلامی ایران مجدداً تأکید می‌کند که هیچ‌گاه سلاح هسته‌ای تولید یا ابتیاع (خریداری) نخواهد کرد. این بند که پیش از این در پیشنهادات نبود، با اصرار آمریکا اضافه شده است.
• دیدگاه مبنایی رهبری: مقام معظم رهبری در پیامی به مسئولان تأکید کرده‌اند که در باب سلاح هسته‌ای نظری دارند که مخالف با نظر امام راحل (ره) نیست؛ عبارتی که نشان‌دهنده تفاوت دیدگاه ایشان با تعهدات پذیرفته‌شده اخیر است.
• تعیین تکلیف ذخایر مواد غنی‌شده: بر اساس توافق ایران و آمریکا، وضعیت ذخایر مواد غنی‌شده باید از طریق یک سازوکار مورد توافق طرفین مشخص شود. این اقدام حداقل به شیوه «رقیق‌سازی در محل» و تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی صورت خواهد گرفت.
• انتقاد به پذیرش نظارت‌های آژانس: بر اساس مصوبه پیشین مجلس در جنگ ۱۲ روزه، آژانس حق ورود و بازرسی در ایران را ندارد. لذا پذیرش نظارت آژانس برای رقیق‌سازی مواد (مثلاً تبدیل مواد ۶۰ درصد به ۳ درصد) مغایر با قانون مجلس تلقی شده و نسبت به حضور بازرسان هشدار داده شده است.
• منوط شدن امور هسته‌ای به توافق طرفین: در این توافق، موضوع غنی‌سازی و دیگر موضوعات مرتبط با نیازهای ایران به یک «چارچوب رضایت‌بخش» منوط شده است که عملاً به معنای لزوم جلب رضایت طرف مقابل (آمریکا) حتی برای صلح‌آمیزترین اقدامات هسته‌ای نظیر ساخت نیروگاه یا ردیاب‌های پزشکی است.
• مسئولیت مجلس و مردم در نظارت: با وجود اینکه مقام معظم رهبری موافقت خود را با این متن اعلام نکرده بودند، اما با توجه به رأی بیش از سه چهارم شورای عالی امنیت ملی و اصرار دولت، اکنون وظیفه مجلس شورای اسلامی است که به عنوان ناظر، اجرای درست تعهدات و مسئولیت‌ها را از رئیس‌جمهور مطالبه کند. همچنین تأکید شده است که عموم مردم نیز باید بر این روند نظارت داشته باشند.