چند نکته درباره سفر پاپ به عراق

شما اینجا هستید

این روزها مدعیان اصلاحات، کسانی که دین را افیون دولت‌ها و ملت‌ها می‌دانستند و تقلید را کار میمون! طرفدار حوزه علمیه و مرجعیت عراق شده و با تمجید از آیت‌الله سیستانی به مراجع تقلید ایران و رهبری جهان تشیع امام خامنه‌ای کنایه می‌زنند. در این باره نکاتی را متذکر می‌شویم :
1. سفر پاپ به عراق یک سفر عادی است و از اهمیت چندانی برخوردار نیست. وی و پاپ‌های قبلی نیز این گونه سفرهای عادی به دیگر نقاط جهان نیز داشته‌اند. سفرهای پاپ با دعوت رسمی دولت یک کشور و دعوت کلیسای کاتولیک و عدم‌مخالفت کلیساهای دیگر از جمله ارتدکس‌ها انجام می‌شود. دعوت از وی برای عراق مربوط به 10سال قبل است که با انجام مقدمات فوق،‌ اکنون انجام شده است. در دوران ژان پل دوم سفر وی به روسیه به‌رغم دعوت یلتسین رییس جمهور روسیه و کلیسای کاتولیک تنها به دلیل مخالفت کلیسای ارتدوکسی متوقف شد و سفر وی به مصر نیز دقیقا به همین دلیل لغو شد.
2. با توجه به آیین تحریف شده مسیحیت،‌ پاپ در مسایل سیاسی نباید دخالت کند و نقشی در این حوزه ندارد و با توجه به تحریف انجیل و نداشتن مبانی درست و محکم،‌ حتی در مناطق تحت سیطره خود نیز نمی‌تواند نقش‌آفرین باشد. به همین دلیل درست در زمانی که مسیحیان عراق توسط داعش مورد قتل و غارت و تجاوز قرار گرفته بودند وی هیچ نقشی برای نجات هم‌کیشان خود نیز انجام نداد. جمهوری اسلامی و رهبری حکیمانه آن، به‌رغم مشکلات عدیده‌ای که داشت، با کمک گرفتن از مرجعیت عراق  به فریاد مردم عراق رسید و حتی مسیحیان عراق را نیز از شر داعش نجات داد. چنان‌چه فداکاری‌های سردار شهید سلیمانی و ابومهندس نبود،‌ امروز نیز پاپ نمی‌توانست وارد عراق شود.
3. دیدار پاپ با یکی از مراجع تقلید، که مدعیان اصلاحات و برخی دیگر از مغرضین آن را با طمطراق خاصی پوشش می‌دهند، امر مهم و جدیدی نیست. چون در سفرهای  پاپ به کشورها،‌ رسم بر این است که با رهبران ادیان آن‌ها مانند مسلمان‌ها و هندوها و... دیدار می‌کند و یک سری حرف‌های کلیشه‌ای را با آن‌ها در میان می‌گذارد. در این سفر نیز با آیت‌الله العظمی سیستانی دیدار کرد. در این دیدار آیت‌الله سیستانی دو نکته مهم به پاپ متذکر شده‌اند که قبلا نیز علامه مصباح نیز همان دو نکته؛ ضرورت مبارزه مشترک اسلام و مسیحیت با الحاد و کفر و تلاش مشترک برای گسترش اخلاق و معنویت، را در دیدار با ژان پل دوم متذکر شده بودند؛‌.
4. این سفر فایده چندانی برای مردم عراق حتی مسیحیان عراق نداشت، زیرا مسیحیان عراق مانند مسیحیان لبنان از آزادی عمل خوبی برخوردارند. تنها چیزی که مسیحیت عراق به آن احتیاج مبرم دارد امنیت است که این هم از سوی دولت عراق نقض نمی‌شود بلکه از سوی گروه‌های تروریستی تحت حمایت آمریکا مورد تهدید جدی  قرار گرفته بود، که با تلاش مشترک سپاه قدس و حشدالشعبی تامین شده و می‌شود. البته این سفر تا حدودی می‌تواند در جهت تقویت مسیحیت تبشیری در عراق موثر باشد که برای خنثی‌سازی آن،‌ هوشیاری بیشتر عالمان بصیر حوزه علمیه نجف را می‌طلبد.
5. علی‌رغم این که پاپ حق دخالت در سیاست را ندارد، ولی ظاهرا یکی از درخواست‌های وی از آیت‌الله سیستانی تلاش برای عادی‌سازی کشورهای اسلامی با رژیم اشغالگر قدس بوده است که با دست رد آن مرجع هوشیار،‌ ابتر ماند.
6. مهم‌ترین مساله‌ای که به همراه سفر پاپ به عراق صورت گرفت، ‌تاسیس دانشگاه آمریکایی در بغداد بود که با توجه به نمونه‌های دیگری که در برخی از کشورهای جهان نسبت به آن شاهدیم دین و فرهنگ مردم عراق را در آینده تهدید می‌کند. البته باید شخصیت‌های فرهنگی و علمی عراق نسبت به این خطر عظیم هوشیار باشند،‌ زیرا آمریکایی‌ها که امروز با فشار افکار عمومی و مصوبه مجلس عراق و حماسه آفرینی‌های حشدالشعبی قهرمان مجبور به ترک خاک آن کشور هستند با تاسیس آن دانشگاه در صدد بازگشت مجدد، آن هم به صورت طولانی خواهند بود.
7. خوب است سکولارهای وطنی قدردانی و تشکر را لااقل از پاپ یاد بگیرند وی برای تشکر از حشدالشعبی تسبیح خود را به عنوان تشکر به یکی از فرماندهان حشدالشعبی بخشید ولی متاسفانه سکولارهای وطنی ما هنوز قدردان زحمات مدافعان حرم نیستند و مهتاب خانه همسایه همواره برایشان روشن‌تر است!
8. سکولارهای وطنی بدانند تحلیل‌های موزیانه آن‌ها نمی‌تواند میان مراجع عظام تقلید و دو حوزه نجف و قم جدایی بیاندازد. مراجع عظام به خوبی دست‌های خبیث پنهان شده در پشت این ماجراها را می‌شناسند.
قاسم روانبخش